Not Defteri | Kamusa uzanan el, namusa uzanmıştır~ Cemil Meriç ~

Dilimin sınırları, dünyamın sınırlarıdır~ Ludwig Wittgenstein ~
 
AnasayfaŞairlerimizPoetik MetinlerBulabileceklerinKitapPortalliTakvimGaleriSSSAramaKayıt OlÜye ListesiKullanıcı GruplarıGiriş yapgerçekler adına...

Paylaş | 
 

 Olur ya Unutursam

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
pardus
ADMİN
ADMİN
avatar

Mesaj Sayısı : 297
Yaş : 27
Kayıt tarihi : 31/08/07

MesajKonu: Olur ya Unutursam   C.tesi Kas. 17, 2007 4:06 am

Yağmurlu ve soğuk bir kış günü,yırtık pırtık paltolar giymiş iki çocuk kapımı çaldı. "Eski gazeteniz var mı, bayan?"
Çok işim vardı. Önce hayır demek istedim,ama ayaklarına gözüm
ilişince sustum.İkisinin de ayaklarında eski sandaletler vardı ve ayakları
su içindeydi.
"İçeri girin de size kakao yapayım." dedim.
Hiç konuşmuyorlardı.Islak ayakkabıları halıda iz
bırakmıştı.Kakaonun
yanında reçel ekmek de hazırladım onlara, belki dışarıdaki soğuğu
unutturabilir, azıcık da olsa ısıtabilirdim minikleri.Onlar şöminenin
önünde karınlarını doyururken ben de mutfağa döndüm ve yarıda
bıraktığım isleri yapmaya koyuldum.Oturma odasında ki sessizlik dikkatimi
çekti.Bir an kafamı uzattım içeriye küçük kız elindeki boş fincana bakıyordu.
Erkek çocuğu bana dondu ve "Bayan, siz zengin misiniz?" diye sordu.
"Zengin mi? Yo hayır!" diye cevaplarken çocuğu,gözlerim bir an
Ayağımdaki eski terliklere kaydı.Kız elindeki fincanı tabağına
dikkatle yerleştirdi ve
"Sizin fincanlarınız ve fincan tabaklarınız takim." dedi.
Sesindeki açlık, karın açlığına benzemiyordu.Sonra
gazetelerini alıp cıktılar dışarıdaki soğuğa.Teşekkür bile etmemişlerdi, ama buna
gerek yoktu.Teşekkür etmekten daha öte birsek yapmışlardı.Düz mavi
fincan tabaklarım takımdı.Pişirdiğim patateslerin tadına baktım.
Sıcacıktı patatesler.Basımızı sokacak evimiz vardı.Bir esim
vardı ve eşimin de bir işi,bunlar da fincanlarım ve fincan tabaklarım gibi
uyum içindeydi.Sandalyeleri şöminenin önünden kaldırıp, yerlerine
yerleştirdim.Çocukların sandaletlerinin çamur izleri
halinin üzerindeydi hala.
Silmedim ayak izlerini. Silmeyeceğim de. Olur ya;
unutuveririm ne denli zengin olduğumu. Siz sakin unutmayın ne kadar zengin olduğunuzu...
Ben unutmayacağım.

Dosttan gelen bu nefis öyküye yakışan nefis bir Arap
Özdeyişi:
"Ayakkabım yok diye üzülüyordum;
ta ki ayaksız bir insan görene kadar."..
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://frm.ekshi.net/stephen.hawking.2505.html
 
Olur ya Unutursam
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası
 Similar topics
-
» ayarlı hava filtresi projeye başlandı.....
» Unicef Cup (Dostluk Kupası) Kim Kazanır Kim Final Oynar Kim 3. Olur ?

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Not Defteri | Kamusa uzanan el, namusa uzanmıştır~ Cemil Meriç ~ :: KÜLTÜR / SANAT ve MÜZİK :: SERBEST KÜRSÜ-
Buraya geçin: